หลังจากบทความที่แล้ว
ข้าพเจ้าได้เข้ามารู้จักวัดพระธรรมกายเมื่อสมัยอยู่มหาวิทยาลัย
จากการได้เริ่มฝึกนั่งสมาธิ ด้วยการภาวนาสัมมอะระหัง กลับมาจากโครงการนั่งสมาธิเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของข้าพเจ้า
จากที่ชีวิตไม่เคยคิดนั่งสมาธิเลย ตอนนี้ข้าพเจ้าได้ทราบข้อมูลจากการฟังธรรมจากพระอาจารย์แล้วว่าสมาธิมันดีต่อชีวิตเราอย่างไรบ้าง
ทั้งเรื่องสุขภาพ เรื่องอารมณ์ กลับมาข้าพเจ้ามานั่งสมาธิทุกวันๆละ1ชม. ตื่นมาตอนตี5ทุกวันเพื่อนั่งสมาธิต่อเนื่องวันละ1ชม. ช่วงนั้นรู้สึกได้เลยว่าใจเรามันนิ่งแน่นมากๆสงบ เยือกเย็น
ไม่โกรธใครง่ายๆ ใจเรามันนุ่ม ชุ่มชื่นอยู่ตลอดเวลา เห็นใคร็รู้สึกหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์ไปหมด รู้สึกได้เลยว่าใจมันพองโตมันเป็นอย่างไร..
และสิ่งที่เปลี่ยนแปลงมากๆคือวัดพระธรรมกายสอนให้เรารู้เป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ที่ข้าพเจ้าเชือแน่ว่าเป็นสิ่งที่ทุกคนตามหา แม้จะอยู่ส่วนลึกๆในก้นบึ้งของหัวใจก็ตามว่าเป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์เราเกิดมาเพื่ออะไร
อะไรคือเป้าหมายของชีวิตที่แท้จริง
นี้คือคำถามที่วนเวียนอยู่ในใจของข้าพได้เข้ามาศึกษาธรรมะมานั่งสมาธิมุกเสาร์อาทิตย์ที่วัดพระธรรมกาย ฟังธรรม วัดพระธรรมกายก็สอนให้เรารู้ว่า
"คนเราเกิดมาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี"
ยอมรับว่าเป็นคำตอบที่โดนใจข้าพเจ้ามากๆ เพราะเมื่อเรารู้แล้วและน้อมนำมาปฏิบัติมันจึงทำให้ชีวิตทุกวันของเรามีคุณค่าเพราะเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมีอย่างแท้จริง
จากนั้นมาข้าพเจ้าก็ตั้งใจทำทาน รักษาศีล นั่งสมาธิทุกวันไม่ขาด ทำด้วยความเข้าใจ
การทำทานวัดไม่ได้สอนให้เราต้องทำทานเยอะๆนะ เราก็ทำตามที่ตามใจของเราที่สามารถตัดความตระหนี่ออกจากใจได้ก็เท่านั้นเอง จากสิบเป็นร้อย แล้วแต่ขนาดของใจของใคร แม้จะเคยได้ยินว่า รวยยทำแล้วรวยยอันนี้ก็จริงการทำทานผลบุญมันคือทำให้เรารวยทั้งโภคทรพย์ อริยทรัพย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ทำชาตินี้ไม่รวยชาติหน้ามันก็ตามไปรวยอยู่ดีปลูกถั่วย่อมได้ถั่ว.....ฉันใดฉันนั้น
ส่วนการรักษาศีล จากที่ข้าพเจ้า
รักษาศีล5ยังกระพร่องกระแพร่งยังบี้มดตบยุง เปลี่ยนให้ ข้าพเจ้ามาตั้งใจรักษาศีล8 อย่างเคร่งครัด เพราะเรารู้เป้าหมายชีวิตของการเกิดมาแล้วนี่ เราจะรอช้าอยู่ใยเร่งทำความดีให้มากที่สุดของเพศภาวะเราจะทำได้ไม่ดีกว่าหรือ?
การฝึกสมาธิในสมัยเป็นนักศึกษาข้าพเจ้าก็ตั้งเป้านั่งวันละ1ชม.ไม่เคยขาดเลย มันมีผลทางจิตใจเราเวลาเราเจอสถานการณ์ที่เลวร้ายเราก็ไม่เคยหวั่นไหว ถูกกระทบก็ไม่กระเทือน ภูกกระแทกก็ไม่กระทั้น
แม้เรียนหนักแต่ก็พยายามนั่งทุกวันวัน
นี่้เป็นส่วนหนึ่งที่หยิบยกขึ้นมาเล่าให้ฟัง.....
วัดพระธรรมกายทำให้ชีวิตข้าพเจ้าเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ
หาได้ยากที่จะมีวัดไหนสามารถเปลี่ยนจากคนที่ไม่รู้เป้าหมายชีวิตให้มารู้เป้าหมายชีวิต
และทำตามเป้าหมายชีวิตนั้น ตรงตามวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น